زندگينامه

 

دکتر على اکبر ولايتى در 4 تير ماه 1324، در رستم آباد، يکى از 33 روستاى شميران در خانواده متوسط به دنيا آمد. پدرايشان کارمند و مادر ايشان خانه دار بودند. دوران ابتدايى و دوره نخست دبيرستان را همانجا گذراند و در دوره دوم دبيرستان به دبيرستان جم قلهک رفت. او در سال 1342 ديپلم طبيعى گرفت و در سال 1343 در کنکور سراسرى، رتبه 49 کشورى را به دست آورد و در رشته پزشكى دانشگاه تهران پذيرفته شد. دکتر ولايتى، از سال 1342 در مدرسه قائميه و سپس در دبيرستان جهان آراى قلهک تا سال 1350 به تدريس اشتغال داشت. وى تخصص اطفال را در مرکز طبى کودکان دانشگاه تهرن و فوق تخصص بيمارى هاى عفونى را در دانشگاه جان ها?کينز آمريکا گذراند.

 

پس از پيروزى انقلاب اسلامى، مدتى معاون وزارت بهدارى بود، در دوره اول مجلس به نمايندگى مردم تهران انتخاب شد و سپس به مدت شانزده سال، در دوره هاى رياست جمهورى حضرت آيت الله خامنه اى و  آقاى هاشمى رفسنجانى ، به عنوان وزير خارجه مشغول همکارى بوده و از اين حيث، پرسابقه ترين وزير جمهورى اسلامى به شمار مى آيد.

 

پس از دوم خرداد 1376، با آنکه رئيس جمهور آقاى خاتمى، سليقه و ديدگاه وى را براى عضويت در کابينه مى پسنديد، ولى او راهى بيت مقام معظم رهبرى شد و مشاور بين الملل ايشان گرديد و هم اکنون نيز در اين سمت خطير انجام وظيفه مى کند. صرف نظر  از اين شغل مهم، دکتر ولايتى در چند رشته دانشگاهى به تدريس مشغول است و در بعضى از شوراهاى مهم کشورى همچون شوراى عالى انقلاب فرهنگى، مجمع تشخيص مصلحت نظام و بنياد دائره المعارف اسلامى شرکت داشته و عضو رسمى ميباشد. او که داراى چندين دکتراى افتخارى از چند دانشگاه معتبر بين المللى است، در تعدادى از انجمن هاى تخصصى و پژوهشى جهان نيز عضويت دارد.

 

خانواده:

 

دکتر ولايتى در خانواده اى نسبتا شلوغ( پنج دختر و يک پسر) به دنيا آمد. او کودکى آرام بود و بيشتر وقت خود را به مطالعه کتاب ميگذراند، به طورى که در نه سالگى، کتاب هفت جلدى اسکندر نامه، و در کلاس پنجم ابتدايى، کتاب کليله و دمنه را خواند. از نوجوانى علاقه فراوانى به کتاب هاى تاريخى پيدا نمود، به حدى که گاه دوازده ساعت شبانه روز را به مطالعه تاريخ مى گذراند. او که از مردان سياست روزگار ما است، خود در اهميت مطالعات تاريخى براى حرفه سياستمدارى مى گويد:

 

"هر کسى که بخواهد سياست را خوب بفهمد، بايد تاريخ بداند. اگر تاريخ نداند، راه بجايى نمى برد."

 

:

 

"

 

فعاليت هاى سياسى قبل از انقلاب اسلامى:

 

دکتر ولايتى از نوجوانى، به دليل علاقه مندى پدرش به سياست، با اوضاع سياسى موجود، آشنا شد و به عمل ورزى سياسى روى آورد. او در دبيرستان، به مناسبتهاى مختلف، در اعتراض به سياست هاى شاه، هم مدرسه اى ها را به تعطيلى کلاس درس و تظاهرات فرا مى خواند و در اين راه، بارها به ساواک منطقه رفت و مورد بازجويى قرار گرفت به طورى که از 17 سالگى پرونده اى در ساواک تهران براى او ترتيب داده شد.

 

از 17 سالگى (1341) به عضويت جبهه ملى دوم در آمد. او خود در اين باره گفته است:

" من براى فعاليت سياسى، به دنبال بسترى بودم. آن موقع تنها بستر سياسى موجود، جبهه ملى و نهضت آزادى بود. بعد از فوت مرحوم آيت الله بروجردى، در 16 سالگى به حضرت امام (ره ) رجوع کردم، در 15 خرداد 1342 که ديدم جبهه ملى راهش را عوض کرد، از آن جدا شدم و بعد از آن، ارتباطم به روحانيت و فعالان مذهبى منحصر شد."

 

در دانشگاه، به همراه مرحوم شهيد لواسانى، شهيد دکتر لبافى نژاد، دکتر معتمدى، دکتر جزائرى، دکتر خادمى و ...... انجمن اسلامى پزشکان را ، که پس از دکتر شيبانى به حال تعليق در آمده بود، احيا کرد و با گروههاى مختلف سياسى و روحانيت پيرو امام (ره) تماسهاى منظم برقرار ساخت.

 

دکتر ولايتى خود در باره فعاليتهايش ميگويد:

 

" هم جلسه ميگذاشتيم و هم تظاهرات راه مى انداختيم. خب تظاهرات راه انداختن، بگير و ببند داشت. باتوم خوردن داشت و......."